De vrouw van de televisie vroeg wat ik deed. Ik vertelde dat ik kinderboeken schrijf. Dat is namelijk ok zo. De vrouw van de televisie kende ze zelfs. Sterker, ze had ze onlangs nog in haar handen gehad. Ze was namelijk al twee jaar bezig met de voorbereidingen van een televisieserie. De Hoe Overleef Ik-boeken van Francine Oomen zou ze verfilmen. En daarvoor had ze alle YouTube-filmpjes bekeken die ik had gemaakt als promo voor mijn boeken. En ze had ze niet alleen bekeken, ze had ze ook als inspiratie gebruikt. Ik staarde haar een beetje wazig aan. Ze herhaalde nog een paar keer hoe leuk die filmpjes waren, precies wat ze voor ogen had met die tv-serie. Pas de volgende dag drong het tot me door dat het helemaal geen gek idee was om ook de IzzyLove-boeken te verfilmen. Mijn uitgeefster was me natuurlijk al lang voor geweest en had mijn boeken naar alle film- en tv-producenten van Nederland gestuurd. Ik vroeg mijn veertien vrienden om hulp. De een stuurde mijn mail door naar de leukste tv-producent van Nederland, met de aanbeveling dat ik ‘nog vrij’ was. Een ander bracht me in contact met een filmproducent en schreef dat de producent ‘nu een hit-serie in handen had’. Tot slot kwam er een mail van de beste scenarist van Nederland, of in ieder geval de grappigste en de aardigste. Het leek hem geen enkel probleem om mijn boeken verfilmd te krijgen. Als hij terug was van zijn cruise langs de Baltische Staten ging hij met me afspreken. Tot slot kreeg ik nog een aanbieding voor een kinderopera, een klei-animatie, een pantomime-voostelling, een operette en een negentiendelige audioserie voor doven en slechthorenden.
Binnenkort ‘in a theatre near you’.
