Schoolbezoek

2014deklimopcapelle

Manon Sikkel bezoekt het hele jaar door scholen. Misschien vind je het leuk als ze ook een keer bij jou in de klas komt. Overleg dat met je meester of juf. De school kan dan een verzoek indienen bij SSS (Schrijver School en Samenleving). Dat kost wel geld, maar vaak heeft een school wat extra geld om uit te geven aan een schrijver. Misschien een idee voor de Kinderboekenweek dit jaar.

www.deschrijverscentrale.nl

Jeugd

jeugd@deschrijverscentrale.nl

+31 (0)20 820 26 55

Wat kun je doen als ik in de klas op bezoek kom?

Ik bezoek heel veel scholen en heel veel verschillende klassen. Soms word ik uitgenodigd door een bibliotheek of boekhandel en soms door een school zelf. In de meer dan tien jaar dat ik scholen bezoek heb ik leuke, hele leuke en onvergetelijk leuke bezoeken meegemaakt. Ik heb een quiz over mijn eigen leven moeten maken (ik werd niet eens eerste), heb een toneelstuk bekeken waarbij kinderen scenes uit mijn boeken naspeelden, een film gezien over mijn werk en ik was bij de onthulling van een levensgroot schilderij van de cover van mijn nieuwste boek. Het hardst heb ik gelachen toen kinderen willekeurige zinnen uit al mijn boeken voorlazen en ik moest zeggen uit welk boek die kwamen. Ik had er bijna geen een goed:)

Ik verliet de scholen met zelfgebakken koekjes, manden vol streekproducten en boekwerken waarin kinderen de covers van mijn boeken hadden getekend of portretten van mij. Ik werd uitgezwaaid door kinderen, omarmd en ik zette handtekeningen op armen en in agenda’s. Ik sleepte dozen vol Merci mee naar huis en enorme bossen bloemen. Dat deed ik een paar keer per week, tien jaar lang. En nu de schoolbezoeken wat minder frequent zijn, vanwege de Lockdown, mis ik het enorm. Ik mis de juffen en de meesters en vooral de kinderen met hun eindeloze stroom aan leuke vragen. De grappigste vraag die ik ooit kreeg kwam van een jongen van een jaar of acht die zijn vinger omhoog stak en met ene uitgestreken gezicht vroeg: ‘Heeft u een minnaar?’

Maar hoe leuk ik die bezoeken ook vind, belangrijker vind ik dat de kinderen de bezoeken leuk vinden, en ook de juffen en de meesters. En juist voor de juffen en meesters heb ik – nu ik toch alle tijd heb – een lijstje gemaakt met dingen die je kunt doen om het bezoek ao leuk mogelijk te maken.

  1. Vertel twee weken van te voren dat ik op bezoek kom en vraag de kinderen in de klas wie er wel eens een boek van mij heeft gelezen. Maak het geen open vraag, maar kijk met de hele klas op het digibord naar de covers van mijn boeken. Kinderen kennen niet altijd mijn naam, maar herkennen de boeken als ze die zien.
  2. De kinderen die nog nooit een boek van mij hebben gelezen, hebben dan nog twee weken om dat wel te doen. Stimuleer ze om naar de bibliotheek of boekwinkel te gaan of vraag of ze een boek van een klasgenoot mogen lenen. Hoe meer de kinderen vooraf gelezen hebben, hoe leuker de vragen en hoe beter ze het bezoek zullen onthouden.
  3. Lees in de klas voor uit een van mijn boeken. Ik merk dat sommige leerkrachten daar door tijdgebrek pas een dag van tevoren mee beginnen, maar het voorlezen van een heel boek maakt het bezoek echt leuker.
  4. Bekijk met de klas een Youtube-filmpje. Bijvoorbeeld deze waarin ik op mijn eigen balkon voorlees uit Geheim Agent Oma. Of laat eerst dit filmpje zien van mij met Tosca Menten en Jozua Douglas. Kinderen vinden het vaak leuk dat ik andere schrijvers ken.
  5. Zoek contact met de bibliotheek en plaatselijke boekwinkel. De bibliotheek kan mijn boeken soms in de klas komen brengen, of reserveren, en de boekwinkel vindt het fijn om te weten dat ik op een school kom zodat ze zeker weten dat ze boeken van mij op voorraad hebben. Er zijn ook scholen die rond ene schrijversbezoek een hele boekenmarkt organiseren waarbij de boekhandel in de pauze ene tafel met boeken neerzet en ik de boeken signeer. In dat geval is het wel belangrijk dat de ouders weten dat ik op school kom. Vraag kinderen die al een boek van mij hebben om dat op de dag van mijn bezoek mee te nemen. Dan kan ik dat signeren.
  6. Vraag aan de ouders – als dat al niet gebeurd is – welke kinderen op de foto mogen. Vraag die dag een collega om een foto te maken zodat je er als juf of meester zelf ook op staat. Kinderen die echt niet op de foto mogen, mogen misschien wel met een boek voor hun gezicht op de foto, of omgedraaid. Bij het groepsportret is het belangrijk dat kinderen weten dat hun foto niet openbaar is, maar bijvoorbeeld wel in een nieuwsbrief komt.
  7. Een bezoek aan de klas is voor iedereen het leukst als de meester of juf meedoet met het bezoek. Luister aandachtig, laat aan de kinderen zien dat je het ook interessant vindt, en bereid zelf een leuke vraag voor. En dan niet een vraag als: ‘heb je huisdieren?’ maar: ‘Hoe kwam je op het idee om…?’ Of: Zijn schrijvers altijd heel erg rijk?:) Ik snap heel goed dat het verleidelijk is om in het uurtje dat ik in de klas ben huiswerk na te kijken (of de krant te lezen), maar een schoolbezoek moet je een beetje als een theatervoorstelling zien. Je kunt elke avond hetzelfde programma brengen en toch elke avond een andere voorstelling hebben omdat het publiek anders reageert. Een juf of meester die aandacht voor mij als bezoeker heeft, krijgt een betere voorstelling. Bedenk ook dat ik geen juf ben, maar een bezoeker. Ik ken de namen van de kinderen niet, dus het helpt als de leerkracht de namen van de kinderen noemt als ik iemand aanwijs bijvoorbeeld.
  8. In elke klas die ik bezoek krijg ik vragen over mijn leeftijd (‘Echt? U lijkt veel ouder!!!’ Of: ‘U ziet er in het echt veel jonger uit!!’), over mijn huisdieren (‘hoe veel? hoe heten ze?’) en de vraag: ‘Waar haalt u uw inspiratie vandaan?’ Die laatste vraag vind ik het moeilijkst om te beantwoorden, want ik weet echt niet waar ik de inspiratie vandaan haal. Ik ben gewoon een vat vol verhalen. Maar, naast alle vragen die ik altijd krijg (‘Hoe veel boeken heeft u geschreven?’, ‘Wat is uw leukste boek?’ en ‘Wat uw minst leuke?’ en ‘Heeft u een man?’ ‘Hoe heet hij?’) is er in elke klas altijd 1 vraag die ik nog nooit eerder heb gehoord. En ik merk dat als mijn bezoek goed is voorbereid, de vragen echt leuker zijn en daarmee ook de interactie met de klas. Soms laten leerkrachten vooraf vragen bedenken die vervolgens worden opgeschreven en dan door een paar kinderen worden voorgelezen. Dat lijkt handig, maar ik merk dat de dynamiek daardoor verandert. Wat vooraf een goed plan leek, valt dan een beetje in het water omdat ik sommige vragen al tijdens mijn verhaal heb beantwoord. Of omdat een kind nu pas een echt goede vraag kan bedenken. Mijn voorkeur gaat dus uit naar een goede voorbereiding, maar met genoeg ruimte voor nieuwe vragen ter plekke.
  9. Handtekeningen, dat vragen de kinderen vaak op het moment dat ik de klas al bijna verlaat. Soms worden er dan heel snel nog wat blaadjes uit schriften gescheurd en pennen gezocht. Er zijn ook klassen waar kinderen een boekje hebben over het auteursbezoek met daarin een speciaal vakje waarin ik mijn handtekening kan zetten. Het is voor de kinderen leuk om ene handtekening te hebben en voor mij handig om vooraf te weten dat ik daar tijd voor moet vrijmaken. Als het niet lukt qua tijd of planning, laat ik soms een handtekening achter voor de hele klas. Wat ik niet doe is handtekeningen op kleren en armen of voorhoofden zetten. En de laatste tip: is er een leerling ziek die dag, hou dan een blaadje paraat waarop ik die leerling beterschap kan wensen. Anders is zij of hij de volgende dag de enige die niets heeft.
  10. Ik ben actief op social media en ben via Instagram (@manonsikkel), Twitter (@manonsikkel) en Facebook (Manon Sikkel – kinderboekenambassadeur) makkelijk te benaderen. Dus mocht er na mijn bezoek nog een vraag of opmerking zijn, of wil je me iets laten zien dat de klas heeft gemaakt, schroom dan niet om me dat te laten weten. Ik geef altijd antwoord!

Hier zie je wat foto’s van schoolbezoeken. Was Manon Sikkel bij jou op school? Misschien staat jouw klas er wel tussen.

swalmendeoctopus2014
2014deregenboogrotterdam
school2013

De schoolschrijver

Manon is ook schoolschrijver. Zie: www.deschoolschrijver.nl

2014dewijnroasfriesland